O kryzysie wieku średniego słyszeli pewnie wszyscy. Ale czy wiesz, czym jest kryzys wieku młodego, zwany też kryzysem ćwierćwiecza? Sprawdź koniecznie, czy nie dotyczy też Ciebie lub Twoich bliskich. Jak mu zaradzić? Na czym polega? Zapraszam do lektury!

Kryzys wieku średniego a kryzys ćwierćwiecza – o co w tym tak naprawdę chodzi?

Czym jest kryzys wieku średniego? Możemy go rozumieć jako sygnał ostrzegawczy, “ostatni gwizdek”. To moment, w którym chcemy przedłużyć młodość, zatrzymać to, co w nieunikniony sposób odchodzi. Charakteryzuje się najczęściej robieniem takich rzeczy, które przez większość społeczeństwa mogą być uznane za nieodpowiednie w tym wieku. Nazwa ta po raz pierwszy została użyta użyta po raz pierwszy przez Elliotta Jacques’a w 1965. Kryzys wieku średniego pojawia się często w okolicy 45.-50. roku życia, może być też wywołany przez różne czynniki, np. andropauzę czy menopauzę, śmierć rodziców, chorobę bliskiej osoby. Efektem kryzysu może być przewartościowanie dotychczasowych priorytetów, dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny. Osoby dotknięte kryzysem wieku średniego mogą na przykład zadecydować o opuszczeniu rodziny, związaniu się z kimś młodszym, udaniu się w podróż z biletem w jedną stronę czy rzuceniu pracy. Kryzys równie dobrze może objawić się w drobiazgach: zmianie sposobu ubierania się, korzystaniu z rozrywek uznawanych za zarezerwowane raczej dla młodszych.

“Nowym” rodzajem życiowego kryzysu jest tak zwany “kryzys wieku młodego” lub “ćwierćwiecza”. Zjawisko to zbadał brytyjski psycholog Oliver Robinson, który zauważył, że ponad połowa spośród badanej przez niego grupy millenialsów w wieku 25-35 lat zmaga się z problemami natury egzystencjalnej. To osoby niepewne swojej przyszłości, tęskniące za beztroską dziecięcych lat, stojące w obliczu wielu różnych życiowych możliwości, spośród których nie potrafią wybrać tych właściwych dla siebie. Kryzys ćwierćwiecza może mieć charakter przemijający albo przerodzić się w poważniejsze zaburzenia, na przykład depresję.

1. WAŁEK DO JOGI Shumee | 2. KAPCIE Coqui

Przyczyny kryzysu wieku młodego

Jak to się w ogóle dzieje, że 25. latkowie popadają w kryzys? Główne problemy, na jakie wskazały badania Robinsona, dotyczą pieniędzy (53% badanych osób). Millenialsi najczęściej narzekali, że więcej wydają niż zarabiają. Na dalszych miejscach pojawiły się kłopoty ze znalezieniem właściwego partnera, ale też odpowiedniej, czyli dobrze płatnej i satysfakcjonującej pracy. Przyczyną kryzysu wieku młodego może być też nadmiar możliwości, szans i bodźców. W dzisiejszych czasach, w których dorastające dzieci mogą swobodnie zadecydować o sobie, coraz trudniej jest wskazać konkretny cel, który chcemy osiągnąć. A to, jak pewnie się domyślasz, może przyczynić się do „rozpadu” rzeczywistości.

Sytuacja społeczna ludzi w XXI wieku bardzo się zmieniła. Już od pewnego czasu mówi się, że człowiek dojrzewa obecnie dłużej niż w czasach wcześniejszych, a co za tym idzie pewne cele takie jak posiadanie rodziny, stałej pracy i całkowite stanowienie o sobie, również przychodzą później. Liczne badania pokazują, że młode pokolenie chciałoby żyć na poziomie swoich rodziców i właśnie to uważa za cel i sukces. Czasem jednak ambicje są zbyt wygórowane w stosunku do możliwości i nadchodzi bolesne zderzenie z rzeczywistością.

(Mateusz Zaremba, socjolog z Uniwersytetu SWPS)

Socjolog też dodaje:

Ludzie mają możliwość sami zmienić swój status i zadecydować o nim dzięki własnym działaniom, które – również z tego powodu – wiążą się z dużą odpowiedzialnością i obawą przed niepowodzeniem.

Kryzys wieku młodego wiąże się w więc ze strachem przed porażką i zmianami – kończeniem pewnych etapów i rozpoczynaniem kolejnych. Ten moment wchodzenia w dorosłość zawsze wymusza pewną nieuniknioną presję, do której jednak trzeba podejść z dystansem. Najważniejsze to opierać się na własnych fundamentach – nie dać się zamienić w kogoś, kim się nie jest czy wybierać ścieżki życia, które kompletnie nie mają z nami nic wspólnego. Dotyczy to w takim samym stopniu kariery zawodowej, co decyzji o zakładaniu rodziny bądź wyjeździe na drugi koniec świata.

1. KREM ODMŁADZAJĄCY Aveda | 2. SMARTWATCH Wotchi

Jak sobie radzić z kryzysem ćwierćwiecza?

Kryzys wieku młodego może pojawiać się jako sygnał świadczący o tym, że wychodzisz ze swojej strefy komfortu i zaczynasz niepokoić się sytuacją. Może też przeciągać się miesiącami, uniemożliwiając Ci podejmowanie racjonalnych decyzji. Bez względu na to, z jaką intensywnością ten problem pojawia się w Twoim życiu, możesz sobie z nim poradzić na kilka sposobów. Najlepiej jest stosować je równolegle, kompleksowo dbając o swoją kondycję psychofizyczną w tym niełatwym dla Ciebie czasie.

 

  • Jak poradzić sobie z kryzysem ćwierćwiecza, o ile dotknie również Ciebie? Jednym z najważniejszych czynników, które pozwalają zachować dobre samopoczucie mimo niepewności związanej z koniecznością podejmowania decyzji czy rosnącej ilości wątpliwości są relacje z ludźmi. Staraj się pielęgnować kontakt z tymi ludźmi, którzy odgrywają w Twoim życiu ważną rolę. To może być Twoja rodzina, koledzy jeszcze z czasów dzieciństwa, przyjaciele ze studiów, ale też nowo poznane osoby. Najważniejsze jest to, żebyś zrozumiał/a, że dorosłość nie musi się wiązać z ustaniem życia towarzyskiego. Czas spędzony w gronie ludzi, którym ufasz, dodatkowo wzmocni Twoje poczucie bezpieczeństwa. Ważne, żebyś pamiętał/a, że nawet po 25., a nawet 65. roku życia masz prawo pytać o radę i potrzebować wsparcia.
  • Kolejna rzecz, która na pewno pomoże Ci wyjść zwycięsko z kryzysów wieku młodego? Przetranformowanie lęku w ekscytację. Przypomnij sobie, jak w dzieciństwie ochoczo podejmowałaś/eś się kolejnych wyzwań, traktując je jak przygodę. Pierwsze dni w nowej szkole, wakacyjne wyjazdy, wymyślanie zabaw z przyjaciółmi czy nowego hobby. Wróć do tej nieopisanej radości z robienia rzeczy… trudnych. Z pewnością pomoże Ci w tym praca z wewnętrznym dzieckiem, o której mówiłam w TYM filmie. Boisz się dorosłości, poważnej pracy, obowiązków, konieczności utrzymywania samej/samego siebie? Wyobraź sobie, że to niesamowita gra, której zasady przecież dobrze znasz, więc nic Ci nie grozi. Nie tylko świetnie sobie poradzisz, ale też będziesz mieć przy tym mnóstwo zabawy!

  • Ważna zarówno w procesie z wychodzenia z kryzysu wieku młodego, jak i przeciwdziałaniu mu jest umiejętność zamykania ze sobą zakończonych rozdziałów. Wchodząc w dorosłość musisz uświadomić sobie, że fizycznie nie wrócisz już do etapu dzieciństwa, ale zawsze możesz skontaktować się ze sobą z tamtych lat, żeby poczuć się szczęśliwiej i bardziej bezpiecznie. Celebruj każdy kolejny etap życia (zakończenie studiów, narodziny pierwszego dziecka) bez żalu za tym, co zostawiasz za swoim plecami. To, co w tej chwili Ci się wydarza to najpiękniejsze, co mógł Ci zesłać los. Postaraj się wykorzystać każdą chwilę. Bądź tu i teraz.

  • Pozytywne afirmowanie pomoże Ci poradzić sobie nie tylko z zamykaniem etapów, które musisz zostawić za sobą, ale też nabrać większego optymizmu w patrzeniu na przyszłość. Pracuj nad swoim systemem przekonań, zmieniając założenie “to na pewno mi się nie uda”, “świat sprzyja tylko bogatym” na “jestem w stanie to zrobić”, “to mi się uda”, “jestem dokładnie tą osobą, której tu potrzebują”. Jednocześnie pozostawaj w dobrym kontakcie ze sobą – na bieżąco redukuj odczuwany przez siebie stres, nie doprowadzaj do skrajnych sytuacji, takich jak długotrwałe przemęczenie czy napięcie. Dbaj o siebie – po 25. roku życia masz paradoksalnie znacznie mniejszą wytrzymałość na niesprzyjające czynniki zewnętrzne, jesteś mniej elastyczna/y. O tym, jak prawidłowo afirmować, żeby uniknąć wchodzenia w negatywne postrzeganie świata, opowiadałam w TYM filmie – zapraszam Cię ciepło do jego obejrzenia.

  • Czujesz, że kryzys ćwierćwiecza Cię przerasta? Zaczynasz tracić wiarę w siebie i motywację do działania? Nic Cię nie cieszy, nie masz ochoty pracować, spotykać się ze znajomymi? Czujesz stany lękowe i boisz się o przyszłość? Może się okazać, że potrzebujesz wsparcia terapeuty, który pomoże Ci wyposażyć się w odpowiednie narzędzia, skuteczne w radzeniu sobie z nieprzewidywalną rzeczywistością. Warto świadomie wybrać specjalistę, który pracuje w nurcie, jaki sprawdzi się w Twoim przypadku, na przykład poznawczo-behawioralnym. Pamiętaj, że takie konsultacje, które pomogę Ci trochę “zmapować”, oswoić i zaprogramować dorosłość to nic złego ani wstydliwego.. Z pomocy psychologów korzysta wiele osób.

ZOBACZ TEŻ >> TERAPIA – KIEDY WARTO POROZMAWIAĆ Z KIMŚ Z ZEWNĄTRZ?

Myślisz, że kryzys wieku młodego dotyka również Ciebie? A może zupełnie nie znasz tego zjawiska, a wejście w dorosłość było dla Ciebie pasjonującym i szczęśliwym doświadczeniem? Chętnie posłucham Twojej opinii na ten temat. Czekam z uwagą na Twój komentarz.

Obejrzyj:

Kryzysowi „CZYM JEST KRYZYS ĆWIERCI WIEKU? | Definicja, autorzy, fazy kryzysu”

Przeczytaj: